ตอนที่ 137 โรคกลัวสังคม

ตอนที่ 137 โรคกลัวสังคม

คำพูดนี้ทำให้ป้าอ้วนฟังแล้วชื่นใจขึ้นมาทันที

“ขอให้สมพรปาก ขอให้สมพรปากนะ”

“ฮ่า ๆ ๆ... วางใจเถอะ ต่อให้ไม่เห็นหน้าลูกชายนาย ลูกสะใภ้ขยันหน่อยก็ทำสำเร็จได้เหมือนกัน”

“ฮี่ ๆ ๆ...”

ป้าอ้วนคิดดูแล้วก็เห็นด้วย อดไม่ได้ที่จะกลับมาเบิกบานอีกครั้ง

ในที่นี้มีไม่น้อยที่ได้อุ้มหลานชายแล้ว และยังมีบางคนที่กำลังเฝ้ารอจะได้อุ้มหลานชาย จึงเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ของป้าอ้วนดีที่สุด

พวกเธอก็ไม่ได้ทำให้เสียบรรยากาศในช่วงเวลานี้ ทุกคนต่างพูดคุยหยอกล้อกันอย่างมีความสุขรื่นรมย์

พอพูดถึงลูก ซูเหิงก็กำลังคิดถึงเรื่องลูกในอนาคตของเขากับลู่เหยียนอยู่เหมือนกัน ไม่รู้ว่าเด็กจะออกมาเป็นอย่างไรบ้าง