ตอนที่ 126 ขอบคุณ

ตอนที่ 126 ขอบคุณ

“เวลานี้ มันผิดปกติอยู่นะ!” แม้แต่เสียงกระทบกันของถ้วยชามและตะเกียบก็ยังได้ยินน้อยลง

เพราะงั้น “พวกป้าสะใภ้ไปดูเรื่องสนุกที่ไหนกันหรือเปล่านะ”

ซูเหิงเดาถูกเผงในทันที

หากเป็นเช่นนี้ละก็ เรื่องที่จะไปหาป้าจ้าวก็เลื่อนออกไปสักหน่อยได้ รอให้ถึงตอนค่ำค่อยไป

พอกลับถึงบ้าน ซูเหิงดูของที่เก็บไว้ในห้องครัว ก็ทำกับข้าวง่าย ๆ ให้ตัวเองอย่างหนึ่งก่อน แล้วยังทอดแผ่นแป้งใส่ผักให้ตัวเองอีกแผ่น ทั้งสะดวกและเรียบง่าย

นับตั้งแต่เคยหิวโซอย่างที่สุดเป็นต้นมา ทุกครั้งที่ทำอาหาร ซูเหิงล้วนรู้สึกเพลิดเพลินและอิ่มเอมใจเป็นอย่างยิ่ง

ก็แค่คิดถึงลู่เหยียนอยู่บ้าง

“เฮ้อ ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ”

“ไม่รู้เหมือนกันว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง”