กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 122 เผือกที่กินเท่าไหร่ก็ไม่หมด
ตำรวจที่ไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังยังคงพยายามเกลี้ยกล่อมให้คืนดีกันเต็มที่ อย่างไรเสียก็เป็นยุคสมัยที่สนับสนุนให้ประนีประนอมมิใช่สนับสนุนให้แยกทาง
“เอาละ เอาละ ผัวเมียกันมีอะไรก็ค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จา มีเรื่องอะไรก็คุยกันดี ๆ จะทำลายครอบครัวดี ๆ ให้แตกแยกได้ยังไงกัน”
“นั่นสิ นั่นสิ แล้วลูกจะทำยังไง เรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อเด็กมากเลยนะ”
“เหอะ! มันไปหาผู้หญิงคนอื่นแล้ว ฉันยังจะอยู่กับมันอีกเหรอ อยู่กับผีน่ะสิ!” หญิงคนนั้นชี้หน้าชายหนุ่มพลางตะโกนลั่น
ประโยคเดียวดึงดูดความสนใจของผู้คนไปไม่น้อย
ซูเหิงเหลือบสายตาไปมอง ก็เห็นคนไม่น้อยที่ละสายตาจากคุณลุงสองคนที่กำลังทะเลาะกันมาทางนี้เหมือนกับเขา