ตอนที่ 116 ไร้คำพูดจะเอ่ย

ตอนที่ 116 ไร้คำพูดจะเอ่ย

“เขาเหรอ” แววตาของหม่าเหวินเหวินพลันสาดประกายความเคียดแค้นออกมา เป็นความแค้นที่มีต่อซูเหิง

“จงใจ ชัดเจนว่าเขาจงใจ!”

พี่สะใภ้ใหญ่หม่าเบะปาก ในใจรู้สึกจนปัญญาจะเอ่ยจริง ๆ

ตำรวจที่สถานีตำรวจก็สืบสวนออกมาชัดเจนแล้ว น้องสาวสามีคนนี้ยังมาบอกว่าผู้เสียหายเป็นคนจงใจ นี่มันสมองมีปัญหา หรือว่าสมองมีปัญหากันแน่

คนอื่น ๆ ในที่นั้นก็รู้สึกแบบเดียวกัน

“น้องหญิง เธอมีเหตุผลหน่อยได้ไหม ซูเหิงเขาเป็นผู้เสียหาย เธอยังจะมาพูดตรงนี้ว่าเขาจงใจอีกเหรอ”

“เขานั่นแหละที่จงใจ เขามีความแค้นกับบ้านเรา!” หม่าเหวินเหวินพูดยืนกรานอย่างหนักแน่นเป็นพิเศษ

รองผู้อำนวยการโรงงานหม่าครุ่นคิดนิ่งไปครู่หนึ่ง “เธอเล่ามาให้ละเอียด”