กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจี่ยงฮุ่ยส่ายหน้า “ไม่รู้สิ เอาเป็นว่าตั้งแต่แต่งงานไป ร่างกายก็ทรุดโทรมลงวันแล้ววันเล่า เริ่มจากเหนื่อยง่ายจัด จากนั้นก็ไม่มีจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่า เอาแต่อยากจะนอน”
“ตอนแรกพวกเราคิดว่าเธอคงเหนื่อยจากการทำงาน ต่อมาพบว่ามีบางอย่างผิดปกติก็เลยพาไปตรวจที่โรงพยาบาล แต่ผลตรวจกลับไม่พบอะไรกันเลย หลังจากนั้นก็นอนซมลุกไม่ขึ้น ไม่นานคนก็ไม่ไหวแล้ว”
“เหยาเหยา เธอถามเรื่องนี้ไปทำไมกัน”
ซูเหยาส่ายหน้า “ไม่มีอะไรกันหรอก ฉันแค่จู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ ตอนเด็ก ๆ ฉันเองก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ฉันเลยคิดว่า แม่ของฉันจะเป็นโรคเดียวกับฉันหรือเปล่า”
เจี่ยงฮุ่ยส่ายหน้า “เด็กเอ๋ย ตาของเธอไม่ได้บอกเธอหรอกเหรอ เธอไม่ได้ป่วย เธอโดนพิษต่างหากล่ะ! แม่เลี้ยงของเธอวางยาพิษเธอ…”