กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี้โจวถอนหายใจพลางตบหลังมือเธอเบา ๆ “ต่อให้ยังมีชีวิตอยู่แล้วจะเป็นอย่างไร เขาไม่มาตามหาเธอ ท่ามกลางผู้คนมากมายขนาดนี้ เธอหาเขาไม่เจอหรอก!”
ซูเหยาก้มหน้าลงนิ่งเงียบ
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!
จนถึงตอนนี้เธอยังไม่รู้แม้กระทั่งว่าคนผู้นั้นแซ่อะไรกันชื่ออะไรกัน แล้วจะไปตามหาคนได้อย่างไรกัน
ผ่านไปหลายปีขนาดนี้ เขาไร้ข่าวคราวมาโดยตลอด เป็นไปได้มากที่สุดคือไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว
ส่วนเรื่องของซูต้าเฉิงกับหลี่เหมยคู่นั้น……
ซูเหยากัดฟัน “อี้โจว พรุ่งนี้ฉันอยากไปหาเพื่อนคนหนึ่ง คงไม่ได้ไปส่งคุณอาอวี๋กับคุณน้าเจิ้งที่สถานีรถไฟแล้ว นายช่วยบอก ‘ขอโทษ’ พวกท่านแทนฉันทีนะ”
กู้อี้โจวมองเธอแวบหนึ่ง ไม่ได้ซักไซ้ พยักหน้า “ได้! ต้องให้รถไปส่งเธอไหม”