กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่เหมยคล้องตะกร้าผักเดินมาจากที่ไม่ไกลนัก สายตากวาดมองซูเหยาตั้งแต่หัวจรดเท้า ในใจรู้สึกทั้งเปรี้ยวทั้งขื่นขม
แม่หนูเวรนี่ทำไมถึงดูดีขนาดนี้ได้
แถมยังเดินออกมาจากร้านตัดชุดกี่เพ้าที่แพงที่สุดในเมืองหลวงร้านนั้นอีก ได้ยินว่าเสื้อผ้าของร้านนี้เริ่มต้นก็ตัวละหลายร้อยแล้ว เสื้อผ้าตัวเดียวก็พอให้พวกเราใช้ชีวิตไปได้ครึ่งเดือน
ช่างฟุ่มเฟือยเสียจริง!
ทว่าเวลานี้ข้างกายซูเหยามีหญิงสาวสวยที่สวมชุดกี่เพ้าเช่นกันยืนอยู่ ผู้หญิงคนนี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่เธอจะไปหาเรื่องได้
เวลานี้อีกฝ่ายกำลังควงแขนซูเหยาอย่างสนิทสนมเป็นกันเอง! เธอไม่คิดจะหาเรื่องให้อับอายขายหน้าในตอนนี้หรอก
“เหยาเหยา เป็นเธอจริง ๆ ด้วย! แต่งตัวแบบนี้สวยจริง ๆ! แม่เกือบจำไม่ได้แล้ว”