กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูหงชะงักค้างอยู่กับที่ทันที
“มะ...ไม่ใช่ฉัน! นี่ไม่ใช่ของฉัน! นี่ไม่ใช่ของฉัน! ฉันเปล่านะ! ฉันไม่ได้ติดสินบนครูคุมสอบ”
ทหารหนุ่มไม่สนใจเธอ แต่กลับหยิบพู่กันขึ้นมาขีดเส้นหนึ่งลงบนกระดาษสีแดง ขีดชื่อของซูหงทิ้ง “สหายตู้เฟิงอันดับที่ 11 ได้รับสิทธิ์เข้าสัมภาษณ์แทนอันดับที่ 10 ขอให้เตรียมตัวเข้าสัมภาษณ์ด้วย”
เยาวชนปัญญาชนชายคนหนึ่งฉีกยิ้มกว้าง “ขอบคุณ! ขอบคุณสหายซูหงนะ! ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมีความตื่นรู้สูง เรื่องดี ๆ แบบนี้คงไม่ตกมาถึงฉันหรอก ฮ่า ๆ ๆ...”
สีหน้าของเกาเจี้ยนเฟิงเขียวคล้ำ เขามองซูหงที่กำลังเอะอะโวยวายร้องไห้งอแงโดยไม่พูดอะไรสักคำ ก่อนจะกระชากแขนของเธอแล้วลากออกไปข้างนอก
“ไป! ยังคิดว่าขายหน้าไม่พอใช่ไหม?”