ตอนที่ 155 ชาติกำเนิดเป็นปริศนาของซูเหยา

กู้อี้โจวนึกเสียใจเป็นที่สุด! มารดามันเถอะ! ถ้ารู้ล่วงหน้าแบบนี้จะไม่มาเด็ดขาด! ฉันนี่มันหาเรื่องมาทรมานตัวเองชัด ๆ!

โอย! ทำไมหัวใจของฉันถึงเจ็บแปลบขนาดนี้นะ?

ยังดีที่กู้อี้โจวยืนอยู่ข้าง ๆ ซ่งเป่ยชวนจึงไม่กล้ากำเริบเสิบสาน ได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ : “ท่านผู้เฒ่ารีบนอนลงเถอะ ให้หมอซูรีบตรวจดูให้! ทางโรงพยาบาลเขางานยุ่งมาก ไม่มีเวลามาคุยเรื่อยเปื่อยอยู่ตรงนี้หรอก”

หญิงชรามองไปทางซูเหยา ซูเหยาพยักหน้า ส่งสัญญาณบอกว่าตนเองมีงานยุ่งมากจริง ๆ

หญิงชราถึงยอมนอนลงเพื่อให้ซูเหยาจับชีพจรและฝังเข็มให้เธอ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ซูเหยากับกู้อี้โจวก็เดินออกมาด้วยกัน

สีหน้าของกู้อี้โจวย่ำแย่ถึงขีดสุด ริมฝีปากที่เม้มแน่นอยู่นานสองนานกว่าจะยอมคลายออก