ตอนที่ 152 หญิงชราไม่ได้หลอกง่ายๆ

ซูเหยาไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

ขณะที่ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ประตูก็ดังเสียงของซ่งเป่ยชวนขึ้นมา “เหยาเหยา ยายให้เธอ เธอก็รับไว้ก่อนเถอะ! ถ้าเธอไม่เอาก็ให้ฉัน ฉันชอบอยู่นะ!”

สิ้นคำพูดนี้ มือของหญิงชราก็ชักกลับไปอย่างรวดเร็ว

เธอถลึงตาใส่ซ่งเป่ยชวนทีหนึ่ง “แกเป็นผู้ชายอกสามศอกจะเอาของสิ่งนี้ไปทำอะไรกัน? นี่มันของสำหรับผู้หญิงใส่! ถ้าแกกล้าไปขอต่อจากเธอ ฉันก็จะไม่ให้แล้ว!”

ซูเหยาพูดไม่ออกไปอีกพักหนึ่ง นี่จะทำอย่างไรดีล่ะเนี่ย?

ขณะกำลังพูด ซ่งหย่าก็ยกน้ำชาเดินเข้ามาทางประตู พูดพลางยิ้มระรื่นว่า “เหยาเหยา เธอรับไว้ก่อนเถอะ ฝังเข็มไม่สะดวกฉันช่วยเก็บรักษาไว้ให้ก่อน เวลาไม่ทำงานค่อยใส่ก็ยังได้ น้ำใจของยาย จะไม่รับได้อย่างไรกัน?”