ตอนที่ 126 พบซูเจี้ยนฮุย

ทุกคนพลันระแวดระวังขึ้นมาทันที ต่างคนต่างหาต้นไม้ใหญ่กำบังซ่อนกาย

จากเสียงฝีเท้าฟังออกได้ว่า ฝ่ายตรงข้ามมีอย่างน้อย 7-8 คน และก็หอบหายใจแฮ่ก ๆ สภาพสะบักสะบอมมากไม่ต่างจากพวกตน

ฝ่ายนั้นดูเหมือนจะสังเกตเห็นกระโจมพักที่พวกเขากางไว้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ จึงชะงักฝีเท้าลงกะทันหัน

ได้ยินหนึ่งในนั้นพูดขึ้นว่า “หัวหน้าหน่วย ด้านหน้ามีกระโจมพัก แต่ไม่เห็นคนเลย พวกเขาต้องไหวตัวทันเห็นพวกเราแล้วแน่ ๆ ไม่รู้ว่าเป็นมิตรหรือศัตรู”

เสียงผู้ชายคนหนึ่งแว่วมาอย่างอ่อนแอ “หลบก่อน หยั่งเชิงดูมายาและรูปธรรมของพวกเขาก่อน”

คนกลุ่มนั้นซ่อนกายหายวับไปในป่าดงดิบชั่วพริบตา ขณะเดียวกันก็มีคนตะโกนร้องออกมาประโยคหนึ่ง “พวกเราเป็นลูกน้องของหัวหน้าหน่วยกู่ ข้างหน้าน่ะ พวกนายเป็นคนฝ่ายไหนกัน”