ตอนที่ 116 ซูเหยาเริ่มฉายแวว

อะไรกันที่กล้าขวางรถทหาร ช่างไม่ใช่คนดีแน่ ๆ!

หลี่ซงตื่นรู้พลังสายเลือดนักรบขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม “ปิดหน้าต่างรถให้ดี อย่าลงจากรถกันนะ!”

“อวี๋เหวิน! ถ้าฉันเกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรขึ้น เธอขับรถหนีไปจากที่นี่ทันทีเลยนะ!”

แม่หนูอวี๋เหวินคนนี้รับมือยากจริง ๆ สองสามครั้งที่เข้าไปซื้อของในเมือง เธอก็มัวแต่ตามตื๊อให้หลี่ซงสอนขับรถ ตอนที่รถมีปัญหาคราวนั้นก็เป็นอวี๋เหวินที่กำลังขับอยู่

แม้ฝีมือขับรถของเธอจะไม่เอาไหน แต่ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานนี้ก็ยังพอเอาชีวิตรอดได้ หลี่ซงจึงได้แต่ฝากความหวังไว้กับคนไม่เอาไหนคนนี้

“พี่หลี่ซง…” นี่เป็นครั้งแรกที่อวี๋เหวินเรียกเขาว่าพี่ ทว่ากลับไม่ได้รับคำตอบรับจากหลี่ซง