กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเหยาชะงักไป มองกู้อี้โจวแวบหนึ่ง
ในใจคิดว่า เขาไปพูดอะไรกันกับซูฉ่างหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นทำไมเธอถึงได้รีบร้อนย้ายออกไปขนาดนั้นล่ะ
กู้อี้โจวส่ายหน้าให้เธอ “คุณอย่ามองผมนะ ผมไม่ได้บอกให้เธอย้ายออกไปสักหน่อย”
กู้ซูฉ่างหัวเราะตาม “พี่สะใภ้ พี่อย่าเข้าใจผิดนะ จริง ๆ ไม่ใช่ว่าฉันอยากย้ายหรอก ฉันรู้สึกว่าอยู่กับพวกพี่สบายจะตายไป เป็นอวี๋เหวินต่างหาก แม่เธอคอยแต่เร่งให้เธอหาคู่รัก เธอรำคาญ ก็เลยอยากย้ายออกไป”
“แต่เธอก็ไม่อยากอยู่ข้างนอกคนเดียว เลยอยากให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนเธอ”
ซูเหยารู้ดีว่า เจิ้งหว่านหรงอยากให้เธอแต่งงานออกไปตั้งนานแล้ว หากมีคนที่เหมาะสม เธอยอมให้อวี๋เหวินทิ้งงานแล้วแต่งงานเลยด้วยซ้ำ
หลัก ๆ คืออยากดัดนิสัยเอาแต่ใจไม่เห็นหัวใครของเธอ