กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่เฟิงเจ็บจนแสยะยิ้มยิงฟัน แทบจะกระโดดตัวลอย
แต่เขาไม่กล้าแสดงอาการต่อหน้ากู้อี้โจว ได้แต่ทนความเจ็บทักทายอย่างมีมารยาท “ผู้การ พี่สะใภ้ งั้นผมขอตัวไปก่อนนะครับ!”
กู้อี้โจวพยักหน้า เขาถึงกะโผลกกะเผลกวิ่งตามซูหลานไป
ทำเอาซูเหยาส่ายหน้าไม่หยุด “สองผัวเมียคู่นี้จริง ๆ เลย!”
แม่กู้มองดูพวกเขาแต่ไม่ได้เอ่ยคำใด ก้มหน้าเลือกกำไลมือที่โปร่งแสงแวววาววงหนึ่งยื่นให้ซูเหยา “ลองดูสิ”
เป็นไปตามคาด กำไลมือวงนี้ก็เข้ากับซูเหยามากเช่นกัน เพียงแต่ราคาสูงมาก ทว่าแม่กู้กลับจ่ายเงินโดยไม่กะพริบตา
กู้อี้โจวยิ้มราวกับจิ้งจอกเฒ่า “เหยาเหยา แม่ซื้อของให้เธอตั้งเยอะแยะ เที่ยงวันเลี้ยงข้าวแม่ที่ร้านอาหารของรัฐหน่อยไหมล่ะ?”