กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครั้งนี้อวี๋เหวินทนไม่ไหวจริง ๆ แล้ว!
เมื่อครู่เข็มสองเล่มนั้นยังเจ็บแปลบแสบร้อนอยู่บนตัว หากถูกแทงลงมาอีกเธอต้องไปพบยมราชเป็นแน่! คนฉลาดไม่ยอมเสียเปรียบตรงหน้า ตื่นขึ้นมาดีกว่า!
เข็มเงินของซูเหยายังไม่ทันปักลงไป ก็เห็นคนที่อยู่ใต้ร่างกระโดดผลุงลุกขึ้นมาทันที “อย่า! หมอซู ฉันตื่นแล้ว! ตื่นแล้ว! ไม่ต้องแทง ไม่ต้องแทงแล้ว!”
เห็นถึงตรงนี้ เจิ้งหว่านหรงที่ฉลาดเป็นกรดจะไม่เข้าใจความคิดของลูกสาวได้อย่างไร?
ใบหน้าพลันบึ้งตึงลงทันที “เหวินเหวิน! แกเกินไปแล้วนะ! คอยดูเถอะ ถ้าฉันเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อแก ดูซิว่าเขาจะไม่ถลกหนังแก!”
อวี๋เหวินแลบลิ้น “แม่... ฉันไม่กล้าแล้ว! จะไม่กล้าอีกแล้ว!”