ตอนที่ 36 โกรธหรือว่าหึงกันแน่?

สีหน้าของกู้อี้โจวดูแย่มาก ปิ่นโตทหารในมือแทบจะถูกบีบจนบี้แบน น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในเหมันต์หนาวเหน็บเดือนสิบสอง “นี่มันบ้านฉัน ทำไมฉันจะมาไม่ได้?”

หลี่เฟิงยื่นกระต่ายป่าในมือไปข้างหน้า “ผู้การครับ ผมได้ยินมาว่าพี่สะใภ้ได้งานทำแล้ว เลยมาแสดงความยินดีกับพวกคุณครับ”

“นี่เป็นตัวที่ผมเพิ่งล่ามาได้ตอนเช้า ให้พี่สะใภ้เอาไปทำกินแก้เบื่อปากนะครับ”

กู้อี้โจวไม่ขยับแม้แต่น้อย ริมฝีปากเผยอออกแล้วพ่นคำหนึ่งคำออกมา “ไสหัวไป!”

เขาโมโหขึ้นมาจริง ๆ แม้แต่ซูเหยายังรู้สึกได้ว่าอากาศรอบตัวลดต่ำลงไปหลายองศาในชั่วพริบตา