กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเหยาชะงักไปครู่หนึ่ง “อ๊ะ มีด้วยเหรอ”
เหมือนจะมีจริง ๆ ด้วย! ตอนที่เธอตอบตกลงไปในตอนนั้น ไม่เพียงแต่ผู้บัญชาการกองพลหลี่กับผู้บังคับการการเมืองหลิวจะหัวเราะ แม้แต่ผู้อำนวยการหลี่ก็ยังอดเม้มริมฝีปากไม่ได้
“นายรีบพูดมาเลย ฉันไปหลงกลตรงไหนกันแน่” ซูเหยาไม่สนใจจะกินข้าวแล้ว เร่งให้เขารีบพูด
“จากที่ฉันรู้จักพวกเขา ขอแค่เธอไปรายงานตัวมะรืนนี้ ต่อไปแม้เธอจะอยู่ในช่วงลาพัก แต่หากโรงพยาบาลมีสถานการณ์พิเศษหรือเหตุฉุกเฉินอะไรขึ้นมา ก็จะยังเชิญเธอออกหน้าอยู่ดี วันลาพักครึ่งเดือนของเธอ ไม่มีทางได้พักอย่างสงบสุขหรอก”
ซูเหยาชะงักอึ้งไป “อ๊ะ จริงเหรอ”
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ฉันก็หลงกลเข้าจริง ๆ น่ะสิ! แต่ว่า ก็ยังมีเงินเดือนตั้งครึ่งเดือนไม่ใช่เหรอ ดูเหมือนก็ยังพอไหวอยู่มั้ง