กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เธอนี่นะ ลืมไปแล้วล่ะสิว่าพี่สะใภ้ชื่ออะไร น้องสะใภ้ ฉันชื่อฟางเจีย เธอเรียกชื่อฉันเฉย ๆ ก็พอ”
“พี่สะใภ้” ซูเหยาทักทายอย่างมีมารยาท
ฟางเจียมองเธอพลางอดหยอกเย้าไม่ได้ “ใคร ๆ ก็ว่าผู้การกู้ของเราเป็นต้นเหล็กพันปี นึกไม่ถึงเลยว่าจะยอมออกดอกแล้ว แต่ก็ไม่แปลกหรอก มีภรรยาสวยขนาดนี้ถ้าไม่รีบคว้าไว้ในมือ เกิดหนีไปจะทำยังไง”
“ฉันจะบอกให้นะ เขตทหารของเรามีคนที่ภรรยาหนีไปจริง ๆ ไอ้หนุ่มพวกนั้นพึ่งพาแค่ว่าเงื่อนไขตัวเองดีก็เลยไม่รีบร้อน ผลสุดท้ายพอภรรยาหนีไปถึงค่อยมาร้องไห้ ในโลกนี้จะไปหายาแก้เสียใจได้ที่ไหนล่ะ จริงไหม ผู้การกู้”