ตอนที่ 27 ริดสีดวงทวารเธอกำเริบหรือเปล่า?

สีหน้าของซูหลานพลันดูย่ำแย่ขึ้นมาเช่นกัน “เห็นอะไรกัน? เห็นซูเหยางามหยาดเยิ้มปานเซียนสวรรค์ ขยันขันแข็งหาใดเปรียบพอยังล่ะ? มีน้ำยาแกก็หย่าร้างสิ! ฉันอยากจะดูนักว่าถ้าแกหย่าร้างแล้ว ซูเหยาจะยังเอาแกอยู่อีกไหม!”

หลี่เฟิงรู้ดีว่าประโยคนี้เป็นการหาเรื่องให้ตัวเองถูกเหยียดหยาม เพียงแต่เมื่อครู่ทนไม่ไหวจริง ๆ จึงได้ถามออกไป

เมื่อเห็นท่าทางไร้เหตุผลของเธอ เขาก็คร้านจะสนใจเธออีก เสียงประตูปิดดัง ‘ปัง’ แล้วเขาก็ไปเขียนรายงานสำนึกผิด

ซูหลานในห้องรับแขกโมโหจนกินข้าวไม่ลง ก่นด่าทักทายต้นตระกูลสิบแปดชั่วโคตรของซูเหยาในใจไปหนึ่งรอบ พ่วงด้วยหลี่เฟิงก็ไม่เว้น

ตอนแต่งงานกันใหม่ ๆ ทำตัวเหมือนแมวขโมยกินของคาว มาตอนนี้พอเห็นซูเหยาหน้าตาสวยสะสวย ก็เริ่มรังเกียจฉันแล้วงั้นเหรอ?

ผู้ชายสารเลว!