ตอนที่ 159 ขอยืมเงินจวนอ๋องสู่ (ต้น)

ตอนที่ 159 ขอยืมเงินจวนอ๋องสู่ (ต้น)

มุมปากของอ๋องสู่กระตุกขึ้นมา “ฉินเหลียงอวี้ นี่มันหมายความว่ายังไง”

“ทูลท่านอ๋องต้าหวังแห่งแคว้นสู่ ผู้น้อยเพียงทำตามหน้าที่มาอ่านพระราชโองการ ส่วนราชโองการนี้หมายความว่าอย่างไร คงต้องให้ท่านอ๋องลองพิจารณาดูเองแล้ว”

พอได้ยินคำที่ฉินเหลียงอวี้ใช้เรียกตน ลางสังหรณ์ไม่ดีในใจของอ๋องสู่ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

ความหมายของพระราชโองการนี้ชัดเจนแจ่มแจ้งมาก นั่นคือ ขอยืมเงิน!

ต้าหมิงก่อตั้งมาเกือบสามร้อยปี ฮ่องเต้ที่ออกพระราชโองการมาเพื่อขอยืมเงินนั้น อย่าว่าแต่เขาเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกเลย ต่อให้พลิกดูทั่วตำราประวัติศาสตร์ต้าหมิงก็ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน!

ตอนแรกเขาไม่อยากรับราชโองการ แต่พอนึกถึงความผิดฐานขัดราชโองการแล้ว ก็จำต้องยกมือทั้งสองข้างขึ้นสูงอย่างไม่เต็มใจ “กระหม่อมจูจื้อซู่ น้อมรับราชโองการ”