กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 145 คนเราเหมือนหนอนทนทุกข์ ไม่ตีก็ไม่ยอม
“ใต้เท้าเหยียน! ผู้น้อยมีกิจการใหญ่โตคงไม่อาจลงไปดูเองได้ทุกเรื่อง เรื่องส่วนใหญ่ก็ให้พ่อบ้านเป็นคนดูแล ในเมื่อพวกเขาชี้ตัวพ่อบ้านของผู้น้อย ก็ขอใต้เท้าเหยียนสอบถามเขาดูเถอะขอรับ!”
เมื่อเห็นการโยนความผิดให้พ้นตัวหน้าด้านๆ แบบนี้ เจียงอิ้งขุยกับติงอี้ก็โมโหจนเกือบจะชักดาบออกมาทันที
เหยียนอิ้งหยวนพยักหน้าอย่างนิ่งสงบ แล้วหันไปมองพ่อบ้านของฟ่านหย่งโต่ว
ที่ว่าการอำเภอก็เหมือนกับราชสำนัก ย่อมมีกฎเกณฑ์ของมัน
และกฎเกณฑ์ที่ว่าก็คือ ทุกเรื่องต้องว่ากันด้วยหลักฐาน!
ต้องมีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาเท่านั้น ถึงจะตัดสินโทษผู้กระทำผิดได้
นี่เป็นหนึ่งในเงื่อนไขจำเป็นที่ทำให้ทางการทำงานต่อไปได้!