ตอนที่ 56 ใบเบิกทางสวามิภักดิ์

ตอนที่ 56 ใบเบิกทางสวามิภักดิ์

ฉงเจินประหลาดใจอยู่บ้าง ไม่นึกเลยว่าสายลับองครักษ์เสื้อแพรตัวเล็กๆ จะพูดจาแบบนี้ออกมาได้

เลยอดไม่ได้ที่จะมองหวังเป่าหลินให้ชัดๆ อีกสักสองที

หวังเป่าหลินเพิ่งจะพ้นวัยยี่สิบมาหมาดๆ ถึงเคราตรงคางจะขึ้นดกหนา แต่บนใบหน้าก็ยังดูมีความไร้เดียงสาของเด็กหนุ่มหลงเหลืออยู่

หว่างคิ้วและแววตามีประกายห้าวหาญสมเป็นขุนศึกซ่อนอยู่

ดูจากโหงวเฮ้งแล้ว เหมาะจะเป็นแม่ทัพนำทหารออกรบชั้นดี

“เคยเรียนหนังสือมาหรือ”

“พ่ะย่ะค่ะ เคยเรียนโรงเรียนเซ่อเสวียอยู่สองสามปี”

โรงเรียนเซ่อเสวียคือโรงเรียนที่ที่ว่าการอำเภอตั้งขึ้น ถ้าสูงขึ้นไปอีกก็เป็นโรงเรียนจวิ้นเสวียประจำจังหวัด และกั๋วเสวียในเมืองหลวง

ราชวงศ์หมิงไม่เหมือนพวกแมนจูชิง