เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 31 รัชทายาทเสด็จลงใต้
ฉงเจินไม่พูดอะไร
เขาไม่ได้คิดจะปล่อยจูฉุนเฉินไปเลย เจ้าหมอนี่ในประวัติศาสตร์ทำตัวแย่มาก
ในประวัติศาสตร์เขาขี้เหนียวไม่ยอมควักเงินสักแดงเดียว ยืนมองต้าหมิงเดินไปสู่ความพินาศตาปริบๆ
พอหลี่จื้อเฉิงตีเข้าปักกิ่งได้ เขาก็เอาหน้าไปเสนอ นำเหล่าขุนนางยอมจำนน
แต่คิดไม่ถึงเลยว่า หลี่จื้อเฉิงจะเกลียดคนไร้กระดูกแบบนี้ที่สุด ประกอบกับเขาเป็นถึงกงสืบตระกูล เลยสั่งประหารชีวิตจูฉุนเฉินแบบไม่ลังเล
ทรัพย์สมบัติมหาศาลก็ถูกกองทัพชาวนาปล้นไปจนเกลี้ยง
ยังไงช้าเร็วก็ต้องตายอยู่ดี แทนที่จะยกทรัพย์สินให้พวกโจรกบฏ สู้มอบให้ราชสำนักเสียดีกว่า!
เมื่อเห็นฉงเจินไม่พูดอะไร ฮองเฮาอี้อานก็ชะงักไปนิด ก่อนจะถามต่อ “ฝ่าบาทจะไม่ไว้หน้ากันจริงๆ หรือเพคะ”
ฉงเจินส่ายหน้าช้าๆ “เป็นผู้ปกครอง พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น!”