กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 เกณฑ์ทหาร ปูนซีเมนต์ และการพิมพ์
ไฉเส้าค่อย ๆ ผลักประตูห้องเปิดออก เห็นสภาพของลูกสาวก็รู้ทันทีว่านางกำลังคิดถึงแม่ของนางอีกแล้ว
“เยวี่ยเอ๋อร์ คิดถึงแม่เจ้าอีกแล้วหรือ”
“อ๊ะ! เปล่า เปล่าเจ้าค่ะ”
ไฉเยวี่ยรีบเช็ดน้ำตาที่มุมตา
“ไม่ใช่แค่เจ้าคิดหรอก ข้าก็คิดเหมือนกัน! แม่เจ้าไปได้สี่ปีแล้วนะ”
ไฉเส้าก็อดถอนใจไม่ได้
วันที่สามีภรรยาร่วมรบในสนามรบ คือวันที่เขารู้สึกว่ามีชีวิตอยู่ได้คุ้มค่าที่สุดในชาตินี้!
“เยวี่ยเอ๋อร์ นี่เจ้ากำลังดูอะไรอยู่หรือ”
ไฉเส้าเห็นกระดาษบนโต๊ะดูเหมือนจะเป็นบทกวี ก็อดยื่นหน้าเข้าไปดูไม่ได้