กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 “ฉีกหน้ากัน”
“ไม่มีใครพูดใช่ไหม!”
“ทำเป็นหูหนวกใบ้ แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องกันใช่ไหม!”
“ฉันจะนับถึงสาม สาม...สอง...หนึ่ง” พอสิ้นเสียง ถังอิ่งก็พุ่งเข้าไปหยิบรองเท้าหนังหุ้มข้อเล็ก ๆ ที่ไม่รู้ว่าเป็นของใคร โยนออกไปก่อน
เธอยกมือขึ้นเหนือศีรษะ แล้วปล่อยมือ “ปึง” รองเท้าก็ตกลงพื้น
“โอ๊ย รองเท้าหนังคู่นี้ดีจริง ๆ เสียดายหนังถลอกไปชิ้นหนึ่ง ไม่รู้ว่าชนบทแบบนี้จะซ่อมได้ไหม น่าเสียดายจริง ๆ”