กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 กลับมาแล้ว
ได้ยินเสียงฉินซีจากข้างนอก หลิวฉินก็สะดุ้งตื่นทันที
เธอก้าว 3 ก้าวรวด ใช้เวลาไม่ถึง 3 วินาทีก็เปิดประตูออกมา แล้วมองซ้ายมองขวา “คนอยู่ไหน?”
“อยู่ข้างนอก นั่งหลับกับพื้นอยู่!” ฉินซีชี้ไปที่ประตูห้องโถงแล้วพูด
“ไอ้เด็กเหลือขอ ในที่สุดก็กลับมาแล้ว ดูสิคราวนี้แม่จะสั่งสอนแกยังไง” ปากหลิวฉินยังแข็งเหมือนเดิม แต่บนใบหน้ามีรอยยิ้มเบ่งบานแล้ว
พอออกไปเห็นฉินเหอนั่งพิงกำแพงบ้านตัวเองหลับสนิท หลิวฉินก็เผลอทำตัวเบาลงมาก