กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ขอร้องยอมแพ้?
“ไม่ ไม่กลับ พวกเขาตีน้องสาวฉัน” นี่ต่างหากคือเรื่องที่ฉินเจียงใส่ใจที่สุด โลกของเขามืดมนเงียบงันมานานเหลือเกิน กว่าจะมีแสงสว่างปรากฏขึ้นสักริบหรี่ เขาก็ต้องปกป้องแสงนั้นให้ดี
ตอนนี้เขาเหมือนคนกำลังจมน้ำที่คว้าท่อนไม้ลอยน้ำเอาไว้ได้
หลิวเฟิงไม่คิดว่าจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ ขณะนี้เขารู้สึกแย่ต่อคนตระกูลฉินยิ่งกว่าเดิม โดยเฉพาะฉินซาน เป็นผู้ชายแท้ ๆ กลับอ่อนแอไร้ความสามารถ ถูกแม่กับเมียชักจูงก็ยังพอว่า แต่นี่ถึงกับลงมือกับเด็กเล็ก ๆ ที่อ่อนแอในบ้าน ฉินเจียงกับฉินซีต่างก็เป็นเด็กซื่อ ๆ แล้วเขาลงมือได้ยังไง!