กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 คำพูดเรื่องผีที่ใช้หลอกเขา
ลู่จิ่วเดินตามอยู่ข้างหลังอย่างมั่นคง ท่วงท่าเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ดวงตากลับกวาดมองรอบกายอย่างเงียบ ๆ
ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกอยู่เสมอว่าหมู่บ้านแห่งนี้ให้ความรู้สึกแปลก ๆ กับเขา
ไหวพริบอันแหลมคมของทหารบอกเขาว่า ที่นี่ต้องมีปัญหาแน่นอน
ส่วนจะเป็นปัญหาอะไรนั้น ชั่วขณะหนึ่งยังบอกไม่ได้ ต้องรอการลาดตระเวนสอดแนมก่อน
ไม่นานนักทุกคนก็เดินมาถึงคณะกรรมการหมู่บ้าน
คณะผลิตตอนนี้ไม่มีอาหารหม้อรวมแล้ว ทุกคนต้องอาศัยแต้มแรงงานแลกข้าวแลกตั๋ว แต่เพื่อความสะดวกในการรวมคนทำงาน หมู่บ้านชิงยังคงกินข้าวเช้าและข้าวเที่ยงด้วยกัน มีเพียงมื้อเย็นเท่านั้นที่แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมันไปหาแม่ใครแม่มัน