กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 แต่งงานกับเขาถือว่ามีวาสนาใช่ไหม
หากหนังสือสำนึกผิดฉบับนี้ถูกตีกลับมา เขาก็มีแต่ต้องหอบสัมภาระจากไปเท่านั้น
ซ่งเวยราวกับไม่รู้สึกถึงความสิ้นหวังของจงเถี่ยซู่ ยังคงปล่อยให้เขายืนตากอยู่เช่นเดิม เพียงค่อย ๆ อ่านหนังสือสำนึกผิดฉบับนั้นอย่างเนิบ ๆ
จงเถี่ยซู่นั่งไม่ติดเหมือนนั่งบนเข็ม เกร็งจนเหงื่อไหลไม่หยุด
ราวกับผ่านไปถึงหนึ่งศตวรรษ ซ่งเวยถึงค่อยพยักหน้าช้า ๆ “ถึงถ้อยคำจะไม่ดีนัก แต่ก็ถือว่าอธิบายต้นสายปลายเหตุของเรื่องได้ชัดเจนแล้ว ฝืนนับว่าผ่านก็ได้ รบกวนทั้งสองท่านเซ็นชื่อสักหน่อย เรื่องของพวกเราก็ถือว่าแล้วกันไป”
“มีลายเซ็นของเขาแล้ว” หัวหน้าแผนกหวังชี้ไปที่ช่องสุดท้ายของหนังสือสำนึกผิดอย่างเอาใจใส่