กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ลูกเขยที่ดูเข้าตา
เมื่อเผชิญหน้ากับจงอี้ที่ท่าทางโง่งม ลู่จิ่วกลอกตา เขาขี้เกียจอธิบายเพิ่ม พูดกับซ่งเวยเพียงว่า “รอฉันที่ห้องพัก”
ซ่งเวยพยักหน้าน้อมรับคำแนะนำโดยง่าย เดินตามทหารน้อยไปยังห้องพักในค่ายทหาร
ตลอดทางยังได้ยินเสียงโวยวายของจงอี้ “ลู่จิ่ว เธอนี่ไม่ซื่อเลยนะ ฉันว่าสหายหญิงคนนี้เป็นอะไรไปกัน?
หรือว่าจะเป็นคนรักที่หาได้ในหน่วยงานใหม่ของนาย?
พระเจ้า แพทย์ทหารหญิง แถมยังเป็นแพทย์ทหารหญิงสวยอีกต่างหาก!
น้องสาวฉันรู้เข้าคงร้องไห้ตายแน่ ๆ
ฮ่า ๆ ๆ แต่ก็ต้องยอมรับ สวยกว่าจงเสวี่ยเยอะเลย นี่สินะนายถึงได้รำคาญจงเสวี่ยตลอด…”
เสียงของพวกเขายิ่งนานยิ่งห่างเหิน แต่ซ่งเวยได้ยินหมดทุกคำ