กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“จวินเสี่ยวเถา นายช่างเก่งจริง ๆ อายุใกล้สามสิบแล้วแท้ ๆ ยังถึงขั้นไปสตอล์กเกอร์นักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยอีก? นายกล้าทำ แต่ฉันไม่กล้าพูดเลย!”
เผยเหอถงอบรมเขาด้วยความหงุดหงิดที่เห็นเหล็กไม่ยอมกลายเป็นเหล็กกล้า
เขาอายุมากกว่าจวินเถาเกือบสิบปี สำหรับจวินเถาแล้ว เขาเป็นทั้งพี่ชายและพ่อ
“ผมไม่ได้คิดจะสตอล์กเกอร์จริง ๆ แค่สังเกตการณ์เฉย ๆ”
จวินเถาพูดอย่างจนใจเล็กน้อย เขาลืมไปว่าพฤติกรรมแบบนี้ ต่อให้พูดอย่างไรก็ไม่ต่างจากการสตอล์กเกอร์
เผยเหอถงส่ายหน้าแล้ววิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา “พวกนักเขียนนิยายอย่างพวกนาย วงจรความคิดนี่แปลกจริง ๆ”
“หาโอกาสไปที่มหาวิทยาลัย แล้วขอโทษผู้หญิงคนนั้นต่อหน้า”
จวินเถาขานรับอย่างคลุมเครือว่า “อืม”