กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ดูเหมือนตัวนายเองจะยังไม่เข้าใจสินะ”
ป๋อเฮ่อเซวียนเคยชินกับการยกมือดันแว่น พอขยับมือจึงนึกขึ้นได้ว่าตัวเองถูกมัดอยู่
เขาเปลี่ยนท่า ก้มหน้าหมายจะใช้เข่าแทนมือ แต่เข่ากลับกระแทกเข้าหางตา ทำให้เขาซี๊ดด้วยความเจ็บ
เขาลืมไปว่าแว่นก็ถูกเขาถอดออกเองตั้งนานแล้ว
เจียงไจ้อวี๋จ้องเขาราวกับกำลังดูละคร “ประธานป๋อ ถ้าบอกตั้งแต่แรกว่านายเป็นสายเอ็ม ฉันคงอัดเพิ่มอีกหน่อยให้นายได้ฟินเต็มที่พอดี มือฉันกำลังคันอยู่เลย”
ป๋อเฮ่อเซวียนขยับก้นถอยหลัง เจตนาหลบเลี่ยงเห็นได้ชัดเจนมาก
“ล้อเล่นน่า นายจะกลัวอะไร” เจียงไจ้อวี๋ยิ้มอย่างเป็นมิตร
“คุณเจียง มุกนี้ไม่ขำเลยสักนิด” ป๋อเฮ่อเซวียนขยับกลับมา