กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เธอเองก็เขียนพล็อตแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?” เจียงไจ้อวี๋ย้อนถาม
เฉินเฉี่ยนเฉี่ยนพึมพำเสียงเบา “ก็เพราะบรรณาธิการสั่งน่ะสิ… ทำไมฉันรู้สึกมึนหัวจัง…”
เธอเซจนแทบล้ม เจียงไจ้อวี๋จึงยื่นมือไปรับไว้ “เธอเป็นยังไงบ้าง?”
“มึนหัว… อยากนอน…” เฉินเฉี่ยนเฉี่ยนพูดพลางหาวออกมา
เจียงไจ้อวี๋ขมวดคิ้วแล้วพูดกับจวินเถา “ทางนี้นายจัดการต่อเถอะ ฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาลก่อน”
“ได้ เซี่ยงไหลใกล้จะมาถึงแล้ว พาบอดี้การ์ดไปด้วย”
หลังจากพวกเธอออกไปแล้ว จวินเถาก็คลายพันธนาการที่ใช้ควบคุมจวินเซวียน “ในเมื่อเธอบอกว่าฮั่วปิงเป็นคนสั่งนาย ก็น่าจะติดต่อเธอได้ใช่ไหม?”