กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ถ้าอย่างนั้นนายพูดผิดแล้ว ความสามารถของภรรยาผมเก่งกว่าที่นายจินตนาการไว้มาก เธอไม่จำเป็นต้องพึ่งผมหรอก”
จวินเถาพูดพลางเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ราวกับคนที่เขากำลังชมอยู่คือตัวเขาเอง
เจียงไจ้อวี๋หัวเราะเบา ๆ “ไม่ต้องสนใจหรอกว่าฉันจะเป็นยังไง หลายปีต่อจากนี้นายคงได้เข้าคุกไปเหยียบจักรเย็บผ้าแน่ ๆ อ้อ หรือไม่ก็อาจได้ทำร่ม”
เธอลูบศีรษะเด็กสาวคนนั้นเหมือนกำลังลูบหัวหมา “ตั้งใจทำงานล่ะ ไม่แน่ว่าอนาคตฉันอาจได้ใช้ร่มที่เธอทำก็ได้”
พูดจบ เธอก็หันไปบอกบอดี้การ์ดว่า “ส่งตัวไปสถานีตำรวจ แล้วอย่าลืมบอกตำรวจว่าเราไม่ยอมไกล่เกลี่ย”
เมื่อเรื่องเรียบร้อย เจียงไจ้อวี๋ก็เข้าไปปลอบแฟนคลับอีกเล็กน้อย ก่อนจะกลับวิลล่าพร้อมจวินเถา