กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แม้แต่คนหน้าหนาอย่างลู่เหยี่ยยังรู้สึกกระดาก แล้วนับประสาอะไรกับฮั่วปิง
เธอถูกด่าจนหน้าแดงก่ำ ยิ่งฟังก็ยิ่งโมโห
“คนที่ความประพฤติไม่ดีแบบนี้ ถ้าเป็นสมัยที่พวกเรายังสาว ๆ คงถูกลากไปประจานเดินแห่แล้ว!” คุณย่าถังยังคงสาดคำพูดต่อเนื่อง
“ใช่เลย”
ชาวบ้านรอบข้างรีบพากันคล้อยตามทันที
เจียงไจ้อวี๋รับคำด้วยสีหน้าทะเล้น “คุณย่าพูดถูกที่สุด!”
“ถูกตรงไหน!”
ฮั่วปิงทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงสวนกลับ “เรื่องของฉันเกี่ยวอะไรกับพวกบ้านนอกอย่างพวกคุณ! พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาตำหนิฉัน!?”
น้ำเสียงของเธอกร้าวกระด้าง จนชาวบ้านรอบข้างตกใจจริง ๆ ทุกคนพากันถอยหลัง
“พูดแบบนั้นไม่ถูกนะ!” เจียงไจ้อวี๋แทรกขึ้น “ฉันถามนายหน่อย เมื่อกี้คุณย่าพูดชื่อเจาะจงถึงเธอไหม?”