กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พวกเขาคุยกันด้วยภาษาถิ่น เจียงไจ้อวี๋ฟังไปเดาไปจนพอจับใจความได้คร่าว ๆ
แต่เธอไม่ค่อยกล้าเชื่อนัก เพราะเรื่องที่เผยออกมานั้นไม่ธรรมดาเลย
ขณะที่กำลังคิดอยู่ ลู่เหยี่ยก็โผล่ออกมาอย่างกะทันหัน เดินตรงมาหาพวกเขาสองคน
เขาจับแขนลุงถังแล้วถามว่า “ลุงถัง เมื่อกี้พวกคุณคุยอะไรกัน ลูกสาวของพวกคุณไม่ได้ป่วยตายหรอกเหรอ แล้วทำไมถึงไม่มีแม้แต่ศพล่ะ?”
คำถามของเขายืนยันสิ่งที่เจียงไจ้อวี๋ได้ยินอย่างไม่ต้องสงสัย
ถ้าอย่างนั้น ทั้งหมดเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?
“ศพอะไร?” ป้าหานเปลี่ยนมาพูดภาษาจีนกลาง “หนุ่มน้อย นายฟังผิดแล้วมั้ง เมื่อกี้พวกเราพูดถึง ‘ลูกพลับ’ ต่างหาก”