กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชั้นบนกำลังอบอวลไปด้วยความอบอุ่น ส่วนชั้นล่างกลับน่าเบื่ออยู่ไม่น้อย
แขกเหรื่อกลับไปกันเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงญาติของตระกูลอวี๋
อวี๋จื่ออ๋างจำต้องเข้าสังคม ก่อนกลับยังดึงพวกเพื่อนสนิทของเขาไปด้วย
“พ่อเรียกฉันไปต้องพูดเรื่องดูตัวอีกแน่ พวกนายรีบช่วยฉันหน่อย!”
เคอรุ่ยเฉิงพูดว่า “นายคิดว่าแม่ฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้กับฉันหรือไง?”
เผยเหยี่ยน “……”
จวินเถายกมือขึ้น “ผมต้องรอภรรยาผม”
อวี๋จื่ออ๋างปัดมือเขาออก “นายแต่งงานแล้วก็ไม่ต้องไป มีนายเป็นตัวเปรียบเทียบ ฉันก็ยิ่งโดนดุหนักกว่าเดิม!”
เขาพยายามเกลี้ยกล่อมอยู่นาน สุดท้ายเคอรุ่ยเฉิงกับเผยเหยี่ยนก็ยังไปเป็นเพื่อนเขา