กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฉินซั่ว! ฉินเข่อเอ๋อร์! พวกเธอ พวกเธอ...”
หลังจากออกแรงหนักเกินขนาดมาทั้งคืน เสียงโทรศัพท์ยังปลุกฉินเข่อเอ๋อร์กับฉินซั่วไม่ตื่น จนตอนนี้ในที่สุดทั้งคู่ก็เริ่มรู้สึกตัวอย่างเชื่องช้า
“แม่ เกิดอะไรขึ้น...อ๊า!”
ทันทีที่ฉินเข่อเอ๋อร์ลุกขึ้นนั่ง เธอก็สบตากับเสิ่นหว่านเข้าอย่างจังจนสะดุ้งตกใจ
ฉินซั่วยังเปลือยท่อนบน สมองค้างไปหลายวินาทีกว่าจะได้สติ
เขาคว้าเสื้อผ้าที่ปลายเตียงอย่างรวดเร็วแล้วลงจากเตียง “แม่ ฟังผมก่อน...”
“จะพูดอะไรอีก!”
เสิ่นหว่านระเบิดเสียงแหลมสูง ก้าวพรวดไม่กี่ก้าวเข้ามาแล้วฟาดฉินเข่อเอ๋อร์สองฉาดติดกัน
“ก่อนหน้านี้ที่เจียงไจ้อวี๋พูด แม่ยังคิดว่าเธอตั้งใจใส่ร้ายลูก ไม่คิดเลยว่าเธอจะกล้า กล้าล่อลวงพี่ชายตัวเองจริง ๆ! เขาเป็นพี่ชายของลูกนะ!”