กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงไจ้อวี๋เดินตามหลังเธอ ราวกับหลิวยายที่เพิ่งเข้าแกรนด์วิวการ์เดน ตกตะลึงครั้งแล้วครั้งเล่า
“คุณย่า ของพวกนี้…ให้ฉันทั้งหมดเลยเหรอ?”
“แน่นอนสิ” จู้อวิ๋นจับมือเธอแล้วตบเบา ๆ “ฉันมีหลานชายแท้ ๆ แค่จวินเสี่ยวเถาคนเดียว เธอก็เป็นหลานสะใภ้แท้ ๆ เพียงคนเดียวของฉัน ถ้าไม่ให้เธอแล้วจะให้ใคร?”
“แบบนี้ฉันเกรงใจแย่” เจียงไจ้อวี๋ยิ้มเขิน
แม้เธอจะไม่ได้โลภเงินมากนัก แต่ของอย่างเงินน่ะ ถ้าให้ฟรีแล้วใครจะไม่เอา
จวินเถานั่งไขว่ห้าง วางข้อศอกบนขา ใช้มือค้ำใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง มองท่าทางดวงตาเป็นประกายของเธออย่างเงียบ ๆ
น่ารักชะมัด อยากจูบ