กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าตรู่ของวันถัดมา
เจียงไจ้อวี๋ถูกแรงสั่นของโทรศัพท์มือถือปลุกให้ตื่น
เธอยังไม่ทันลืมตา ก็ยื่นแขนออกไปคลำหาโทรศัพท์มือถือที่หัวเตียงอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะคว้ามันได้ จากนั้นก็กดรับสายและเปิดลำโพงตามความเคยชิน
“พี่เจียง พี่เห็นเวยป๋อหรือยัง? คนตระกูลฉินนี่หน้าด้านเกินไปแล้ว ถึงกับเปิดไลฟ์สดใส่ร้ายพี่!”
“เธอเป็นใคร?”
เจียงไจ้อวี๋จำเสียงนี้ไม่ได้ในทันที
“ผมเอง พี่เจียง นี่เพิ่งผ่านไปวันเดียว พี่ก็ลืมผมแล้ว? อย่างน้อยพวกเราสองคนก็เกือบได้ร่วมทุกข์กันมาแล้วนะ!”
เจียงไจ้อวี๋ลืมตาขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดอย่างรำคาญว่า “บอกชื่อมา”
พอพูดจบ เธอก็นึกออกแล้วว่าเจ้าของเสียงนี้คืออวี๋จื่ออ๋าง
“ผมอวี๋จื่ออ๋างไง!”