ตอนที่ 95 พี่ไจ้ไจ้ จูบกันไหม?

คงเพราะอารมณ์ของเธอเอ่อล้นเกินไป เสิ่นหว่านจึงเหมือนจะพลอยสะเทือนใจขึ้นมา และนึกถึงประสบการณ์ที่เธอเคยพบเจอในตระกูลฉินโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

ความรักของแม่พลุ่งพล่านขึ้นมาชั่วขณะ เธอถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา “งั้นเธอกำลังโทษฉันอยู่เหรอ? โทษที่ฉันทำหน้าที่แม่ได้ไม่ดีพอ?”

เจียงไจ้อวี๋กลอกตาอย่างพูดไม่ออก “คุณนายเสิ่น เก็บน้ำตาจระเข้ของคุณกลับไปได้แล้ว เสแสร้งเกินไปแล้ว!”

เสิ่นหว่านชะงัก ปากขยับเปิดปิดอยู่นาน แต่กลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ

ตอนนั้นเอง จวินเถาที่มาช้าไปพักหนึ่งก็เดินเข้าประตูมา เขานั่งลงบนพนักแขนโซฟาที่เจียงไจ้อวี๋นั่งอยู่ราวกับไม่มีใครในห้อง ก่อนก้มหน้าถามว่า “นี่มันอะไร?”