กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินซุ่นพูดกับเขาไม่รู้เรื่อง ในฐานะเพื่อนที่รู้จักก่วนซิงเฉินกับชวีอี๋มานานหลายปี เขามองออกชัดเจนที่สุดว่าใครกันแน่ที่มีความสามารถ
น่าเสียดายที่ก่วนซิงเฉินไม่มีความรู้จักตัวเองแม้แต่น้อย
“แล้วต่อไปนายจะทำยังไง? นายเลิกกับชวีอี๋แล้ว เธอยังจะเขียนเพลงให้นายอีกไหม? อย่าลืมว่านายท่องบทกวีโบราณได้ไม่กี่บทด้วยซ้ำ!”
“ก็ไปหาคนอื่นสิ บนโลกนี้ไม่ได้มีแค่ชวีอี๋คนเดียวที่เขียนเพลงเป็นสักหน่อย!”
ก่วนซิงเฉินพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญอย่างมาก “ด้วยสถานะของฉันตอนนี้ ขอแค่มีชื่อฉันกำกับอยู่ แฟนคลับก็หลับตาชมกันหมด เรื่องพวกนี้นายไม่ต้องเป็นห่วง”
เฉินซุ่นเถียงเขาไม่ชนะ จึงได้แต่รับปากไปก่อน “นายจัดการเองแล้วกัน ไว้จัดคอนเสิร์ตเสร็จค่อยว่ากัน”