กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
【ท่องบทกวีเหรอ ในที่สุดก็ถึงตาของความถนัดของเข่อเอ๋อร์แล้ว เข่อเอ๋อร์เรียนมหาวิทยาลัยตี้ตูเชียวนะ! เป็นเด็กเนิร์ดของจริง!】
【พี่ซิงเฉินของเราก็ไม่แพ้กัน เขียนเพลงจีนร่วมสมัยต้นฉบับได้ตั้งมากมาย ต้องชำนาญทั้งบทกวีและดนตรีแน่นอน】
【ได้ยินว่าพี่เขยถังเป็นศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย เรื่องพวกนี้คงไม่ยากสำหรับเขาหรอกมั้ง】
【ท่องบทกวีเหรอ ตั้งแต่สอบเกาเข่าเสร็จ ฉันก็คืนของพวกนี้ให้ครูมัธยมปลายไปหมดแล้ว】
【ใครไม่เป็นแบบนั้นบ้างล่ะ!】
【ขำจะตาย ฉันจำไม่ผิด เจียงไจ้อวี๋ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ ลาออกตั้งแต่มัธยมปลาย แล้วจะท่องบทกวีอะไรได้ คราวนี้เจียงไจ้อวี๋ซวยแน่!】
……
ฉินเข่อเอ๋อร์รีบอยากโชว์ความหวาน จึงเสนอตัวขึ้นมา “ผู้กำกับหวัง ให้พวกเราเริ่มก่อนเถอะ”
กู้อวี้เฉินย่อมไม่มีความเห็น