เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสียงทุ้มต่ำที่ฟังคุ้นหูเล็กน้อยดังมาจากด้านหลัง
เจียงไจ้อวี๋หันขวับ “ทำไมเป็นนาย?”
เธอก้มมองเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ “ประธานจวินเลิกงานเร็วขนาดนี้เลย?”
นี่ยังไม่ถึงห้าโมงเย็นเลยไม่ใช่เหรอ พวกท่านประธานจอมเผด็จการไม่ใช่ว่าต้องทำงานจนกลางดึกถึงจะกลับบ้านกันหรือไง?
จวินเถาขานรับ “อืม” ก่อนนั่งลงตรงข้ามเธอ “จัดการงานเสร็จก็กลับมา”
วันนี้เขาเปลี่ยนมาใส่สูทสีน้ำเงินเข้ม ยังคงมีกลิ่นอายประธานบริษัทเต็มเปี่ยม
เจียงไจ้อวี๋ชื่นชมหน้าตาของเขาอยู่สองสามครั้ง ก่อนก้มหน้ากลับไปดูโทรศัพท์มือถือ ต่อ
ตัวร้ายใหญ่จงใจกลับบ้านเร็วแบบนี้ เกรงว่าคงจะมาคุยเรื่องหย่ากับเธอ
ถ้าเธอได้เงินสินสมรสหลังหย่าสามร้อยล้านหยวนมาเร็วหน่อย เธอก็จะได้จ่ายค่าปรับผิดสัญญาโดยตรง ไม่ต้องไปออกรายการวาไรตี้ต่อแล้ว