กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกคนพากันกรูเข้ามาในห้อง พอเห็นภาพตรงหน้าชัด ๆ ต่างก็พากันตกตะลึง
เจียงไจ้อวี๋ใช้เท้าขวาเหยียบขอบเตียง วางแขนพาดบนขาอย่างหลวม ๆ สีหน้าหยิ่งผยองราวกับโจรป่า
ข้างเท้าของเธอมีชายคนหนึ่งนอนหลับตาแน่น ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย
ส่วนชวีอี๋ยืนอยู่ข้างเจียงไจ้อวี๋ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับกุนซืออารมณ์มั่นคงข้างกายโจรป่า
“โอ้โห มากันพร้อมหน้าพร้อมตาเพื่อทำกิจกรรมกลุ่มที่ห้องฉันเลยสินะ” เจียงไจ้อวี๋โบกมือให้ทุกคนอย่างส่ง ๆ
ความเป็นห่วงของฉินเข่อเอ๋อร์ค้างอยู่บนใบหน้า ชั่วขณะหนึ่งเธอไม่รู้ว่าควรทำสีหน้าอย่างไร
“เจียงไจ้อวี๋ เธอก่อเรื่องอะไรอีก?” กู้อวี้เฉินเปิดปากก็กล่าวโทษทันที “กลางดึกแบบนี้…”