ตอนที่ 15 พี่ชายของฉันน่าสงสารที่สุด~

คำถามที่อยากเอ่ยถามในท้ายที่สุดก็พูดไม่ออก ก่วนซิงเฉินหันหลังกลับอย่างคนเสียสติพ่ายแพ้พอดี และเห็นฉินเข่อเอ๋อร์กับกู้อวี้เฉินเดินเข้ามาในห้องอาหาร

ฉินเข่อเอ๋อร์ยิ้มให้เขา “ซิงเฉิน ฉันเอาจานอาหารของนายมาให้แล้ว ฉันกับพี่เฉินมีอาหารสองจานนี้ก็พอแล้ว นายไม่ต้องลำบากใจทำให้พี่ชวีอี๋ลำบากหรอก”

ก่วนซิงเฉินพยักหน้าส่ง ๆ แล้วรับจานอาหารมานั่งลงที่โต๊ะ

ตลอดมื้ออาหาร ความสนใจของเขาจดจ่ออยู่ที่ชวีอี๋ทั้งหมด จนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉินเข่อเอ๋อร์กำลังพูดจ้ออะไรอยู่ข้างหู

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ ชวีอี๋ถึงพูดแบบนั้น