ตอนที่ 57 ศิษย์พี่ใหญ่ อย่าดู เป็นคำวิจารณ์แย่ๆ

เมื่อมาถึงด้านนอกโถงใหญ่ของหอเผชิญศาลากระบี่ เซวียสิงจื่อก็เก็บกระบี่ของตนด้วยความเร็วแสง

สายตาของเขาตกลงบนเฉาจาวซึ่งกำลังโบกไม้โบกมือ เล่าประสบการณ์การเหินกระบี่เมื่อครู่นี้ให้เหล่าศิษย์พี่ฟังอย่างออกรส ส่วนท่านอาจารย์ที่อยู่ด้านหลังนางกำลังบิดเอวอย่างแนบเนียน แม้ท่วงท่าจะดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง

เซวียสิงจื่อ “……”

สำนักนิกายแห่งนี้ผิดปกติอยู่บ้างจริง ๆ

“ศิษย์เอกเซวีย?”

หลังจากเฉาจาวโอ้อวดความคิดอันยอดเยี่ยมของตนเองจนพอใจแล้ว พอหันกลับมาก็เห็นเซวียสิงจื่อกำลังจ้องนางด้วยสีหน้าซับซ้อน

“ไม่มีอะไร—”

ทันทีที่เซวียสิงจื่อกล่าวออกมาสองคำ บนร่างของเขาก็พลันเปล่งประกายแสงเจิดจ้าดุจแสงดารา

เขาพลันหุบปากลง จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิลงตรงนั้นและเข้าสู่สภาวะสมาธิในทันที

เฉาจาว “???”