กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
เฉาจาวเก็บงำอารมณ์ กลับคืนสู่ท่าทีดังเช่นวันวานแล้วเดินกลับมา
“ใครบอกว่าจะเลี้ยงมื้อใหญ่ ข้าจะไปภัตตาคารที่หรูหราที่สุดในเมืองหลินเจี้ยน!”
“เห็นด้วย!”
“เช่นนั้นก็ไปเรือนน้อยเหนือเวหาเถิด เพียงยื่นมือก็เอื้อมคว้าเมฆหมอกได้แล้ว ทิวทัศน์งดงามยิ่ง!”
“ดี ๆ ไปที่นี่แหละ!”
เวินเหลียนฉงถูกพวกนางพูดจาหว่านล้อมจนมึนงง ครั้นได้สติกลับมาก็รับปากไปเสียแล้ว เขาจึงหันไปมองลั่วเหวินซานอย่างลำบากใจทันที “ศิษย์พี่...”
มุมปากของลั่วเหวินซานกระตุก “ไปสิ”
โจวฮว่าล้มเลิกความคิดที่จะห้ามปรามไปแล้ว
ท้ายที่สุดคนทั้งกลุ่มก็ออกจากเก๋งถามกระบี่ มุ่งหน้าไปยังเรือนน้อยเหนือเวหา
เฉาจาวรั้งท้าย ขณะปรายตามองศิลาถามกระบี่ที่ยังคงตั้งตระหง่านรับสายลมอยู่ตรงนั้น ปลายนิ้วของนางขยับเล็กน้อย