ตอนที่ 47 ผู้บำเพ็ญกระบี่ยากจนอย่างข้าก็ถูกกุมไว้เหมือนกัน

ท่านอาจารย์และศิษย์พี่ทั้งหลายของนางต่างก็ตามไปอย่างไม่รีบร้อนไม่ชักช้า

ทิ้งเซวียสิงจื่อให้ยืนโง่งมอยู่เพียงลำพัง

ศิษย์ฝ่ายนอกกลุ่มหนึ่งเบื้องหลังเขาต่างมองหน้ากันไปมา สุดท้ายจึงผลักผู้ที่ใจกล้าที่สุดออกมาเอ่ยถามอย่างระมัดระวังว่า “ศิษย์เอกเซวีย?”

‘ฟึ่บ!’

เซวียสิงจื่อหันกายกลับมาเอ่ยสั้น ๆ ว่า “ไป”

เหล่าศิษย์ไม่กล้าถามมากความ รีบตามหลังเขาไปเพื่อเตรียมตัวจากไป

ขณะที่เซวียสิงจื่อเดินผ่านตัวประกอบหมายเลขหนึ่งซึ่งเพิ่งหาเรื่องเมื่อครู่นี้ เขาก็พลันหยุดฝีเท้าลง

“เจ้า”

เขาจ้องมองตัวประกอบหมายเลขหนึ่งผู้นั้น

ตัวประกอบหมายเลขหนึ่งสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ยืดตัวตรงตามจิตสำนึก “ขอรับ!”