กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
“ศิษย์พี่สอง อย่าพูดเลย!”
คำพูดยังไม่ทันจบ เฉาจาวก็รีบเอ่ยขัดขึ้นว่า “ข้าเข้าใจแล้ว!”
นางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะรับกองอักขระยันต์เหล่านั้นกลับมา แล้วให้คำมั่นต่อโหลวฝูเยวี่ยอย่างจริงจังว่า “ข้าจะไม่ทำให้ศิษย์พี่ผิดหวังเด็ดขาด! อักขระยันต์ที่ศิษย์พี่หลอมสร้างย่อมเป็นอันดับหนึ่งใต้หล้า!”
แม้จะเป็นคำพูดเอาใจคน ทว่าดวงตาอันจริงใจและเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้นของนางยังคงทำให้หัวใจของโหลวฝูเยวี่ยอบอุ่น
“...ขอเพียงช่วยศิษย์น้องหญิงได้ก็พอ”
เขายกมือขึ้นลูบเส้นผมยุ่งเหยิงสองสามเส้นที่ชี้ขึ้นบนศีรษะของเฉาจาวให้เรียบลง รอยยิ้มไหวระริกอยู่ระหว่างคิ้วและดวงตา ราวกับสายน้ำวสันต์ที่ต้องแสงระยิบระยับ
เฉาจาวมองจนเหม่อลอย